مستقيمى دارد . در ميان فرزندان ابو طالب ، بهترين و برترين خانه‌ها براى پديد آمدن انسان كامل ، همين خانه بود ، زيرا هر كودكى كه در اين خانه زاده مىشد ، از دو طرف با عبدالمطلّب نسبت داشت . از يك طرف از سوى على بن ابى طالب و از طرف ديگر از سوى فاطمه دختر محمّد بن عبداللَّه بن عبدالمطلّب . همانطور كه على عليه السلام خود نيز از دو سوى به هاشم منسوب بود . ما در اينجا در صدد بيان مناقب و فضايل هاشم و بويژه خاندان عبدالمطلّب در ميان آنان نيستيم كه فضايل و مناقب وى بسيار و فراوان است ، بلكه همين مقدار كافى است كه بدانيم رسول گرامى اسلام ، محمّد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله و جانشين بزرگوار آن‌حضرت ، امام على عليه السلام ، از همين خانواده برخاسته‌اند . بر حسب كشفيات علم ژنتيك ، تأثير ، گاه از سوى پدر است كه در اين حالت ، تمام ويژگيها و صفات پدر به كودك منتقل مىشود و گاهى نيز كودك از سوى مادر ، كه در مورد امام حسن اين قسم اخير تحقّق يافت . در شخصيّت امام حسن نشانهءهاى مادرش هويدا بود و بدين ترتيب خود منعكس كنندهء صفات پدر بزرگوار آن‌حضرت يعنى پيامبر صلى الله عليه و آله بود . از اين رو امام حسن بيشتر از آن كه شبيه امام على باشد به پيامبر شباهت بسيار داشت و بدين خاطر بارها پيامبر خود نيز فرموده بود : « حسن از من و حسين از على است » . شايد بتوان با نگرش بر حوادثى كه پس از رسول گرامى اسلام رخ داده است اين حديث را به گونه‌اى ديگر هم تفسير كرد . و ماهيّت شرايطى كه